Kitaplar, kutsal nesnelerdir yazarlar için. Her karalamalarını, akıllarına gelen her şeyi önce defterlerde biriktirirler. Deftere yazılan yazı yayınlanmaya değer midir? İleride güzel bir yazı haline gelebilecek midir? Bunu hiç kimse bilemez. Sadece hızlı bir bilinç akışıdır defterler. Burada deftelerden çıkıp yayınlanmış ve gelecekte yayınlanması kesinleşmiş yazıları bulabilirsiniz.

Bunlar gerçek mi?

Standart okur, eğer metnin içine düşmeyi başarabilmiş ise, önce yazılanların hepsinin gerçek olduğuna daha sonra ise tüm bu anlatılanların yazar tarafından bizzat yaşandığına inanmaya oldukça meyillidir. Bu, biraz okurun röntgenci tarafı, biraz da yazarın teşhirci tarafı ile ilgidir. Gerçekte çoğu yazar, yaşadıkları anlatılmaya değer olmadığından, hayallerinde yepyeni dünyalar yaratır ve bunu kâğıda döker. Zaten yazar ne kadar kendi hayatından uzaklaşarak yazsa da okur buna inanmak istemez çünkü buna inanmak okur için çok ama çok büyük bir düş kırıklığına yol açacaktır.

Her ne kadar okurlar buna katiyyen inanmak istemese de Rahmi VİDİNLİOĞLU da her metninde kendisinden bahsetmemektedir. "İç hesaplaşma" metinleri bile büyük oranda kurgu içerir.